نفیسه شیبانی؛ سینا فلاح؛ حسین بارانی بیرانوند؛ عالیه صالحی
چکیده
به منظور ارزیابی پتانسیل جوانهزنی و رشد اولیه بذور سویا تغذیه شده با نانوذرات اکسید روی، دو آزمایش جداگانه (در محیط ژرمیناتور و در خاک) در دانشگاه شهرکرد در سال 1399 اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی در گیاه مادری شامل ترکیبات مختلف روی (نانوذرات اکسید روی با اندازه های 38، 59 نانومتر و کلرید روی) و غلظتهای متفاوت (صفر، 50، 100، 200 و 500 میلیگرم ...
بیشتر
به منظور ارزیابی پتانسیل جوانهزنی و رشد اولیه بذور سویا تغذیه شده با نانوذرات اکسید روی، دو آزمایش جداگانه (در محیط ژرمیناتور و در خاک) در دانشگاه شهرکرد در سال 1399 اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی در گیاه مادری شامل ترکیبات مختلف روی (نانوذرات اکسید روی با اندازه های 38، 59 نانومتر و کلرید روی) و غلظتهای متفاوت (صفر، 50، 100، 200 و 500 میلیگرم بر کیلوگرم خاک) بودند. با افزایش غلظت نانو ذرات اکسید روی به خصوص نانو ذره 38 نانومتر در غلظت 200 میلیگرم بر کیلوگرم درصد جوانهزنی و سرعت جوانهزنی (به ترتیب 67 و 89%)، طول و وزن ریشهچه (به ترتیب 133 و 356%)، طول و وزن ساقهچه (به ترتیب 135 و 103%) و در نتیجه شاخص بنیه گیاهچه (%291) افزایش یافت. افزایش معنیداری در میزان کلروفیل a، کلروفیل b و کاروتنوییدها (به ترتیب 28، 333 و 73%)، ارتفاع بوته (%41) ، سطح برگ (%66)، وزن اندام هوایی (%167) گیاهچه حاصل از بذور سویا تغذیه شده با غلظت 200 میلیگرم بر کیلوگرم اکسید روی 38 نانومتر مشاهده شد اما در غلظت 500 میلیگرم بر کیلوگرم ترکیبات روی اثرات سمی در گیاهچه مشاهده گردید. بهطور کلی نتیجهگیری میشود تغذیه گیاه سویا با نانوذره اکسید روی میتواند در بنیه بذر تولید شده بسیار مؤثر باشد.
نجمه افتخار؛ سینا فلاح؛ علی عباسی سورکی؛ حبیب خداوردی لو
چکیده
در خاکهای آلوده استقرار ضعیف گیاهچه و در نتیجه محدویت زیست توده گیاه، کارآیی فناوری گیاهپالایی را کاهش میدهد. در این پژوهش، اثر سطوح مختلف پیشتیمار بذر ( سالیسیلیک اسید، نیترات پتاسیم و شاهد) و 3 غلظت سرب شامل (صفر، 200، 400 و 600 میلیگرم سرب بر کیلوگرم خاک) بر رشد گیاهچهای آفتابگردان بررسی گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب ...
بیشتر
در خاکهای آلوده استقرار ضعیف گیاهچه و در نتیجه محدویت زیست توده گیاه، کارآیی فناوری گیاهپالایی را کاهش میدهد. در این پژوهش، اثر سطوح مختلف پیشتیمار بذر ( سالیسیلیک اسید، نیترات پتاسیم و شاهد) و 3 غلظت سرب شامل (صفر، 200، 400 و 600 میلیگرم سرب بر کیلوگرم خاک) بر رشد گیاهچهای آفتابگردان بررسی گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد در سال 1393 اجرا شد. بطور کلی صفات مورد مطالعه با افزایش غلظت سرب بهطور معنیداری کاهش یافت. در سمیترین غلظت سرب تیمارهای نیترات پتاسیم و سالیسیلیک اسید مانع از کاهش 42% وزن خشک ریشه نسبت به تیمار شاهد شدند. تیمار نیترات پتاسیم از کاهش وزن خشک برگ و کلرفیل a (به ترتیب 24% و 60%) تیمار و سالیسیلیک اسید از کاهش کلرفیلb (55%) نسبت به بذور پرایم نشده جلوگیری کرد. وزن خشک ساقه با تیمارهای پرایمینگ بذر تغییر معنیداری نشان نداد. به موازات افزایش غلظت سرب میزان کاراتنوئید، پرولین و نشت یونی گیاهچه افزایش یافت. این در حالی است تیمار سالیسیلیک اسید موجب کاهش 21% نشت الکترولیتی شد. تیمار نیترات پتاسیم مانع از افزایش 24% کاروتنوئید گردید ولی میزان پرولین از 104 به 111 میکرومول بر گرم افزایش داد. بطور کلی نتیجهگیری میشود که کاربرد سالییلیک اسید و نیترات پتاسیم با کاهش میزان کاروتنوئید و نشت الکترولیتی و افزایش محتوای پرولین بردباری گیاهچه آفتابرگردان را به سمیت سرب افزایش میدهد.
محمدرضا نعمتی خویی؛ علی عباسی سورکی؛ سینا فلاح
چکیده
به منظور تعیین بهترین روش افزایش کارایی جوانهزنی و رشد اولیه گیاهچه گیاه دارویی گل راعی (Hypericum perforatum L.) آزمایشی در دو مرحله در دانشگاه شهرکرد انجام شد. ابتدا آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار درآزمایشگاه علوم و تکنولوژی بذر دانشکده کشاورزی انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل پیش تیمار بذر با پلی ...
بیشتر
به منظور تعیین بهترین روش افزایش کارایی جوانهزنی و رشد اولیه گیاهچه گیاه دارویی گل راعی (Hypericum perforatum L.) آزمایشی در دو مرحله در دانشگاه شهرکرد انجام شد. ابتدا آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار درآزمایشگاه علوم و تکنولوژی بذر دانشکده کشاورزی انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل پیش تیمار بذر با پلی اتیلن گلایکول 6000 در پنج سطح (صفر، 3-، 6-، 9- و 12- بار)به عنوان فاکتور اول و کاربرد هورمون جیبرلین در چهار سطح (صفر، 500، 1000 و 1500 پیپیام) به عنوان فاکتور دوم بودند. نتایج نشان داد تیمار PEG -12 bar + GA 1000 ppm با میانگین 91.5 درصد بالاترین درصد جوانهزنی را به خود اختصاص داد که با تیمارهای PEG -9 bar + GA 1500 ppm و PEG -9 bar + GA 1000 ppm به ترتیب با میانگین 88.5 و 88 درصد جوانهزنی تفاوت معنی داری نداشت. درحالیکه بذرهای شاهد با میانگین 5/53 پایینترین درصد جوانهزنی را داشتند. تیمار PEG -9 bar + GA 1000 ppm دارای بیشترین طول گیاهچه، وزن خشک گیاهچه، بنیه بذر یک و دو بود و میزان این پارامترها را به ترتیب به اندازه 1.19، 1.3، 1.96 و 2.14 برابر نسبت به شاهد افزایش داد . آزمایش دوم در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد انجام شد. تیمارهای استفاده شده در این آزمایش شامل بهترین تیمارهای آزمایش اول به همراه شاهد بودند. بررسی نتایج گلخانهای نشان داد تیمار PEG -12 bar + GA 1000 ppm با میانگین 82 درصد بالاترین درصد سبز شدن را به خود اختصاص داد که نسبت به شاهد با میانگین 41.33 درصد عملکرد بهتری داشت. لذا پیشنهاد میشود به منظور بهینه سازی و افزایش کارایی جوانهزنی بذر گیاه دارویی گل راعی از پیشتیمار PEG -12 bar + GA 1000 ppm و PEG -9 bar + GA 1000 ppm استفاده گردد.
