سارا یاوری رامشه؛ فاطمه دهقان نیری
چکیده
در این پژوهش خصوصیات موفولوژیکی و بیوشیمایی 10 جدایه Pseudomonas fluorescens، تحمل به شوری و تاثیر جدایهها بر جوانهزنی و شاخصهای رشد گیاهچههای کنجد تحت تنش شوری بررسی شد. براساس نتایج تمام جدایهها گرم منفی و دارای تحرک مثبت و خاصیت فلورسنتی بودند. قدرت حلکنندگی فسفات در محیط جامد برای جدایههای P2، P3 و P9 بیشتر از سایر جدایهها بود. توانایی ...
بیشتر
در این پژوهش خصوصیات موفولوژیکی و بیوشیمایی 10 جدایه Pseudomonas fluorescens، تحمل به شوری و تاثیر جدایهها بر جوانهزنی و شاخصهای رشد گیاهچههای کنجد تحت تنش شوری بررسی شد. براساس نتایج تمام جدایهها گرم منفی و دارای تحرک مثبت و خاصیت فلورسنتی بودند. قدرت حلکنندگی فسفات در محیط جامد برای جدایههای P2، P3 و P9 بیشتر از سایر جدایهها بود. توانایی تولید سیدروفور برخی جدایهها بیشتر بود و جدایههای منتخب P1، P2، P3، P8 و P10 متحمل به شوری بودند. تاثیر جدایهها بر جوانهزنی کنجد در آزمایشی بصورت فاکتوریل شامل دو رقم کنجد، چهار سطح شوری و سه جدایه در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار بررسی شد. براساس نتایج تأثیر باکتری، شوری، رقم و برهمکنش آنها بر درصد و سرعت جوانهزنی، شاخصهای جوانهزنی، ضریب آلومتریک و شاخص بنیه طولی و وزنی گیاهچه معنیدار بود. با اعمال تنش شوری، جوانهزنی و رشد گیاهچهها به طور معنیداری کاهش یافت ولی پیشتیمار دانههای کنجد با جدایههای متحمل به شوری موجب افزایش صفات مرتبط با جوانه-زنی و شاخصهای رشدی ارقام کنجد شد. تاثیر تلقیح با جدایه P9 بر همه صفات ازجمله میزان جوانهزنی بیشتر از سایر جدایهها بود، اگرچه این جدایه در ارزیابی اولیه اعمال تنش شوری به باکتریها مقاومت کمتری نسبت به تنش شوری از خود نشان داده بود. از اینرو جدایه P9 از پتانسیل بالایی برای افزایش تحمل به شوری کنجد تحت تنش شوری برخوردار است.
فاطمه السادات حسینی خواه؛ سهیل پارسا؛ رضا توکل افشاری؛ علیرضا اسماعیلی
دوره 2، شماره 1 ، فروردین 1392، ، صفحه 83-100
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر اسیدآسکوربیک(ویتامین C (و آلفاتوکوفرول (ویتامین E (بر بهبود خصوصیات جوانهزنی و پیشگیری از زوال بذر دو رقم کنجد داراب2 و داراب14 بود که در طی سالهای 1391 و 1392 در آزمایشگاه بذر گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام ...
بیشتر
این آزمایش به منظور بررسی اثر اسیدآسکوربیک(ویتامین C (و آلفاتوکوفرول (ویتامین E (بر بهبود خصوصیات جوانهزنی و پیشگیری از زوال بذر دو رقم کنجد داراب2 و داراب14 بود که در طی سالهای 1391 و 1392 در آزمایشگاه بذر گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. ابتدا آزمون جوانهزنی استاندارد به منظور تعیین درصد جوانهزدن بذر ارقام کنجد انجام شد، سپس جهت ایجاد بنیههای متفاوت و تعیین بنیه ارقام از تیمارهای فرسودگی کنترلشده استفاده شد. تیمارهای آزمایش شامل: دو رقم کنجد، دو مدت فرسودگی 24 و 48 ساعت، به همراه شاهد و 6 غلظت مختلف 50 ،100و 150 میلیگرم در لیتر اسیدآسکوربیک و 20 ،40 و 60 میلیگرم در لیتر آلفاتوکوفرول به همراه شاهد بودند. تیمارهای ویتامین به صورت پیشتیمار و تیمار پس از فرسودگی در قالب دو آزمایش جداگانه مورد استفاده قرار گرفتند. صفات اندازهگیری شده در این آزمایش شامل: درصد جوانهزنی، شاخص جوانهزنی، متوسط زمان جوانهزنی، شاخص طولی و وزنی بنیه بذر بودند. نتایج آزمایش نشان داد که فرسودگی بذرها در هر دو مدت سبب کاهش صفات اندازهگیری شده گردید. با اعمال ویتامین در هر دو شرایط پیشتیمار و تیمار پس از فرسودگی، از نظر صفات مورد بررسی برای هر دو رقم بهبود پذیری و جلوگیری از فرسودگی رخ داد اما شرایط پیشتیمار نتایج بهتری داشت. به طوریکه از نظردرصد جوانهزنی در مدت فرسودگی 24ساعت، به جز غلظت 40میلیگرم در لیتر آلفاتوکوفرول برای داراب2 ،بقیه غلظتهای هر دو ویتامین برای هر دو رقم تفاوت معنیداری با تیمارهای شاهد نداشتند. در مدت فرسودگی 48ساعت و در داراب2 ،غلظت 150میلیگرم در لیتر اسیدآسکوربیک با درصد جوانهزنی 33/93 ،شاخص طولی و وزنی به ترتیب 8/645 و 427/2 و شاخص جوانهزنی 33/84 ،و در داراب14 ،غلظت 100میلیگرم در لیتر اسیدآسکوربیک با درصد جوانهزنی 67/80 ،شاخص طولی و وزنی به ترتیب با 4 /404 و 313/2 و شاخص جوانهزنی 33/55 بهترین غلظتهای استفاده شده بودند.
