نسرین تیموری؛ محسن سعیدی؛ محمود خرمی وفا؛ شهاب خوشخوی
چکیده
پرایمینگ بذر به عنوان یک سازوکار موثر و کاربردی جهت افزایش مقاومت جوانهزنی بذر و ایجاد گیاهچه قویتر در برابر تنشهای غیر زنده از جمله خشکی و شوری معرفی شده است. بر این اساس این پژوهش به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر نخود با فرمهای نانوذره و بالک اکسید آهن بر خصوصیات جوانهزنی رقم عادل در تنش شوری به صورت آزمایش فاکتوریل اجرا شد. ...
بیشتر
پرایمینگ بذر به عنوان یک سازوکار موثر و کاربردی جهت افزایش مقاومت جوانهزنی بذر و ایجاد گیاهچه قویتر در برابر تنشهای غیر زنده از جمله خشکی و شوری معرفی شده است. بر این اساس این پژوهش به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر نخود با فرمهای نانوذره و بالک اکسید آهن بر خصوصیات جوانهزنی رقم عادل در تنش شوری به صورت آزمایش فاکتوریل اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل 1) پرایمینگ بذر با اکسید آهن بالک، نانوذره 1-100 نانومتر و 60-40 نانومتر در سه غلظت 2، 4، 8 میلیگرم در لیتر، هیدروپرایم و عدم پرایم و 2) تنش شوری در سه سطح (30، 60، 90 میلیمولار کلرید سدیم) بودند. نتایج نشان دادند تنش شوری 90 میلیمولار جوانهزنی را به طور کامل متوقف نمود. سطوح 30 و 60 میلیمولار شوری به ترتیب سبب کاهش23 و 63 درصدی جوانهزنی و 72 و 89 درصدی سرعت جوانهزنی شدند. پرایم بذر سبب کاهش معنیدار درصد و سرعت جوانهزنی، متوسط زمان لازم برای جوانه-زنی، متوسط جوانهزنی روزانه، بنیه بذر و ضریب آلومتریک در تنش شوری شدند. به طور کلی حساسیت سرعت جوانهزنی نسبت به تنش شوری (89 درصد) بیشتر از درصد جوانهزنی (37 درصد) بود. اکسید آهن بالک و اکسید آهن نانوذره 60-40 نانومتر و 8 میلی-گرم در لیتر برترین تیمارهای پرایم بذر بودند. در این تحقیق اکسید آهن نانوذره نسبت به اکسید آهن بالک برتری معنیداری نداشت. به نظر میرسد تیمارهای پرایم بذر میتوانند جهت افزایش مقاومت به شوری نخود در مرحله جوانهزنی به نحو موثری مورد استفاده قرار گیرند.
رضا رضوانی؛ بهنام کامکار؛ زینب جباری بادخور
چکیده
جهت کاهش اثرات تنش شوری در صیفیجات از روشهای متفاوتی مانند اصلاح کنندههای آلی در مراحل مختلف رشدی محصول ازجمله جوانهزنی استفاده میشود. این پژوهش در سال 1402 بهمنظور بررسی اثر پرایمینگ بذر خیار با اسید هیومیک بر ویژگیهای جوانهزنی و پارامترهای رشدی گیاه تحت تنش شوری، در دو آزمایش (آزمایشگاه و گلخانه) بهصورت فاکتوریل در ...
بیشتر
جهت کاهش اثرات تنش شوری در صیفیجات از روشهای متفاوتی مانند اصلاح کنندههای آلی در مراحل مختلف رشدی محصول ازجمله جوانهزنی استفاده میشود. این پژوهش در سال 1402 بهمنظور بررسی اثر پرایمینگ بذر خیار با اسید هیومیک بر ویژگیهای جوانهزنی و پارامترهای رشدی گیاه تحت تنش شوری، در دو آزمایش (آزمایشگاه و گلخانه) بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتورهای آزمایش شامل: تیمار اسید هیومیک در چهار سطح (0، 50 ، 100 و200 میلیگرم بر لیتر) و شوری در پنج سطح (0، 25 ، 50 ، 100 و 150 میلیمولار NaCl) بود. نتایج نشان داد که اسید هیومیک در تیمارهای تنش نسبت به شاهد، تأثیر مثبتی بر اکثر صفات جوانهزنی و رشدی خیار نظیر درصد و سرعت جوانهزنی، طول گیاهچه، وزن خشک، شاخص بنیه بذر و کلروفیل کل a و b و کاروتنوئید داشت. بیشترین درصد جوانهزنی (87 درصد) و طول گیاهچه (66/12 سانتیمتر) در تیمار 200 میلیمولار بر لیتر اسید هیومیک و در شرایط غیر شوری بدست آمد. اثر متقابل شوری و اسید هیومیک نشان داد؛ زمانی که غلظت اسید هیومیک به 100 میلیگرم بر لیتر به بالا رسید، اسید هیومیک توانست سبب کاهش اثرات منفی تنش شوری در صفت کلروفیل کل شود. بطور کلی میتوان نتیجه گرفت که پرایمینگ بذور خیار با اسید هیومیک به عنوان یک راهکار ارزان و در دسترس میتواند راهکاری برای کاهش اثر تنش شوری در مناطق با آب و یا خاک شور باشد.
هانیه سعادت؛ محمد صدقی
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر هیدرو پرایمینگ و هورمون پرایمینگ بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهچه نخود تحت تنش شوری آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1402 انجام شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری (0، 50، 75 و 100 میلیمولار) و چهار سطح پرایمینگ (شاهد، هیدرو پرایمینگ، پرایمینگ ...
بیشتر
بهمنظور بررسی تأثیر هیدرو پرایمینگ و هورمون پرایمینگ بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهچه نخود تحت تنش شوری آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1402 انجام شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری (0، 50، 75 و 100 میلیمولار) و چهار سطح پرایمینگ (شاهد، هیدرو پرایمینگ، پرایمینگ با جیبرلین (50 پیپیام) و اسید سالیسیلیک (100 پیپیام)) بود. نتایج نشان داد که شوری درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی، طول ریشهچه و گیاهچه را کاهش داد، ولی پرایمینگ بذر این صفات را بهبود بخشید. شوری ضریب آلومتری را افزایش داد، بهطوری بـیشتـرین ضریب آلومتری (860/0) در شوری100 میلیمولار بود. بـیشتـرین میانگین جوانهزنی روزانه، طول ساقهچه و محتوای کل پروتئین بذر در تیمار جیبرلین و شاهد (بدون شوری) مشاهده شد. حداکثر سرعت جوانهزنی روزانه (144/0) و محتوای مالون دیآلدئید (0137/0 میلیمول بر گرم وزن تر) به تیمار بدون پرایمینگ و شوری 100 میلیمولار ارتباط داشت. میزان قندهای محلول در تیمار با جیبرلین و شوری 100 میلیمولار نسبت به شاهد در حدود 56 درصد افزایش نشان داد. همچنین، کاربرد جیبرلین میزان پرولین را نیز حدود 40 درصد نسبت به شاهد (بدون پرایمینگ) افزایش داد. در کل، پرایمینگ بذر با هیدرو، اسید سالیسیلیک بهویژه جیبرلین به عنوان بهبوددهنده رشد و کاهنده اثرات نامطلوب شوری در گیاه نخود میتواند مطرح باشد.
پری ماه شکوهی نسب؛ حمیدرضا بلوچی؛ علی مرادی؛ محسن موحدی دهنوی
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر پوششدار کردن بذر با بیوچار و کربن فعال بر برخی شاخصهای جوانهزنی بذر کینوا، انجام شد و بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال 1399، در دانشگاه یاسوج به اجرا درآمد. عامل اول پوششدار کردن بذر در چهار سطح (بدون پوشش، پوششدار کردن با کربن فعال، پوششدار کردن با بیوچار و پوششدار ...
بیشتر
این آزمایش به منظور بررسی اثر پوششدار کردن بذر با بیوچار و کربن فعال بر برخی شاخصهای جوانهزنی بذر کینوا، انجام شد و بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال 1399، در دانشگاه یاسوج به اجرا درآمد. عامل اول پوششدار کردن بذر در چهار سطح (بدون پوشش، پوششدار کردن با کربن فعال، پوششدار کردن با بیوچار و پوششدار کردن با کربن فعال+ بیوچار) و عامل دوم شامل تنش شوری در 4 سطح (صفر، 75، 150 و 225 میلیمولار کلرید سدیم) بود. نتایج برهمکنش تنش شوری و پوششدار کردن بذر نشان داد، بیشترین محتوای قند محلول (578/28 میلیگرم بر گرم وزن تر بذر) و مالون دیآلدهید (97/2 میکرومول بر گرم وزن تر بذر) با پوششدار کردن بذر با کربن فعال در سطح 150 میلیمولار تنش شوری مشاهده شد. همچنین بیشترین مقدار پراکسید هیدروژن (18/0 میکرومول بر گرم وزن تر بذر) و پرولین بذر (49/10 میکرومول بر گرم وزن تر بذر) در سطح 225 میلیمولار کلرید سدیم به ترتیب با پوششدار کردن بذر با بیوچار و کربن فعال بود. پوششدار کردن بذر با کربن فعال و بیوچار منجر به افزایش طول ریشهچه و ساقهچه در شرایط تنش شوری گردید. اما در شرایط تنش شوری وزن ریشهچه و شاخص طولی بنیه بذر با پوششدار کردن بذر با کربن فعال بیشتر بهبود یافت. میتوان بیان نمود که پوششدار کردن بذر میتواند به میزان زیادی اثرات مضر ناشی از تنش اسمزی بر صفات جوانهزنی و بیوشیمیایی را در گیاهچه کینوا کاهش داده و رشد گیاهچه را بهبود بخشد.
محدثه شمس الدین سعید
چکیده
تنشهای محیطی،از جمله خشکی و شوری میتوانند نقش مهمی در کاهش رشد و عملکرد بخصوص در مرحله استقرار گیاهچه در اقلیمهای خشک و نیمه خشک ایران داشته باشند.بنابراین شناسایی خصوصیات گیاهان مرتعی مقاوم به تنش خشکی و شوری اهمیت زیادی دارد.به منظور بررسی تاثیر غلظتهای مختلف خشکی و شوری بر جوانهزنی و رشد اولیه خارشتر (Alhagi maurorum)،دو آزمایش بصورت ...
بیشتر
تنشهای محیطی،از جمله خشکی و شوری میتوانند نقش مهمی در کاهش رشد و عملکرد بخصوص در مرحله استقرار گیاهچه در اقلیمهای خشک و نیمه خشک ایران داشته باشند.بنابراین شناسایی خصوصیات گیاهان مرتعی مقاوم به تنش خشکی و شوری اهمیت زیادی دارد.به منظور بررسی تاثیر غلظتهای مختلف خشکی و شوری بر جوانهزنی و رشد اولیه خارشتر (Alhagi maurorum)،دو آزمایش بصورت جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه دانشکده کشاورزی بردسیر،دانشگاه شهید باهنر کرمان، با سه تکرار اجرا شد.تعداد 30 عدد بذر هم اندازه با محلول هیپوکلریت سدیم 10 % به مدت 30 ثانیه ضد عفونی شده و پس از سه مرتبه شستشوی بذرها با آب مقطر،در داخـل پتـریهـای 9 سانتیمتری روی کاغذ صافی واتمن شماره 2 قرار گرفتند.سـپس در آزمایش نخست برای ایجاد پتانسیل خشکی از محلول پلی اتیلن گلایکول (PEG6000) با غلظتهای 1-، 5/1- و 2- مگاپاسکال و در آزمایش دوم از NaCl با غلظت های 100، 150 و 200 میلیمولار استفاده گردید.همچنین برای ایجاد سطح تنش صفر (شاهد) در هر دو آزمایش از آب مقطـر استفاده گردید نتایج نشان داد بذرهای خارشتر قادر بودند تا 2- مگاپاسکال پتانسیل خشکی و 200 میلیمولار پتانسیل شوری جوانه بزنند.اما افزایش تنش خشکی و شوری، درصد و سرعت جوانهزنی، شاخص بنیه بذر وزن خشک گیاهچه، طول اندام هوایی طول ریشهچه وزن خشک اندام هوایی و وزن خشک ریشهچه را بطور معنی داری کاهش داد ارزیابی پاسخ این گیاه به سطوح مختلف خشکی و شوری در مرحله جوانهزنی و رشد اولیه گیاهچه، از جهت تولید علوفه، حفاظت خاک و ارزش دارویی اهمیت دارد
معصومه عامریان؛ علی رضا خسروی
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر شوری و سلنیوم بر جوانهزنی بذر سه گیاه دارویی بالنگوی شهری، قدومه و کاسنی پژوهشی بهصورت آزمایش فاکتوریل بر پایهی طرح کاملاً تصادفی با دو عامل شامل سطوح مختلف شوری و سلنیوم در سه تکرار اجرا شد. عامل اول شامل سطوح صفر، 2، 4، و 8 میلیمولار کلرید سدیم و عامل دوم سطوح صفر، 5، 10 و 20 میلیگرم بر لیتر سلناتسدیم بود. ...
بیشتر
بهمنظور بررسی تأثیر شوری و سلنیوم بر جوانهزنی بذر سه گیاه دارویی بالنگوی شهری، قدومه و کاسنی پژوهشی بهصورت آزمایش فاکتوریل بر پایهی طرح کاملاً تصادفی با دو عامل شامل سطوح مختلف شوری و سلنیوم در سه تکرار اجرا شد. عامل اول شامل سطوح صفر، 2، 4، و 8 میلیمولار کلرید سدیم و عامل دوم سطوح صفر، 5، 10 و 20 میلیگرم بر لیتر سلناتسدیم بود. نتایج نشان داد، بر خلاف سلنیوم، شوری درصد جوانهزنی، شاخصهای جوانهزنی و رشد اولیه را در هر سه گیاه دارویی مورد مطالعه کاهش داد. درصد جوانهزنی قدومه 40 %، کاسنی 1/49% و بالنگوی شهری 5/52% بود که بیانگر حساسیت بیشتر قدومه نسبت به تنش شوری است، درحالیکه بالنگوی شهری تحمل بیشتری نسبت به تنش شوری نشان داد. با افزایش غلظت سلنیوم طول گیاهچه در هر سه گیاه دارویی مورد مطالعه نسبت به شاهد افزایش یافت. بیشترین طول گیاهچه (20 میلیمتر) در تیمار 20 میلیگرم سلناتسدیم همراه با غلظت 8 میلیمولار کلرید سدیم در قدومه مشاهده گردید و کمترین طول گیاهچه در کاسنی (2/6 میلیمتر) و در تیمار صفر میلیگرم سلناتسدیم همراه با غلظت 8 میلیمولار کلرید سدیم بود. بهطور کلی میتوان نتیجه گرفت سلنیوم (در سطح 20 میلیگرم سلناتسدیم) میتواند میزان جوانهزنی بذر و رشد دانهال هر سه گیاه دارویی را تحت شرایط تنش شوری افزایش دهد.
وحید امیری منفرد؛ رضا توکل افشاری
چکیده
در بسیاری از مطالعات خواص دارویی و تأثیر انیسون بر ساز و کارهای فعالیت بدن به اثبات رسیده است. . تنش شوری از تنش های غیر زنده مهم است که اثرات زیانباری بر جوانه زنی بذرها دارد. به منظور بررسی تأثیر دما بر جوانهزنی گیاه انیسون تحت تنش شوری آزمایشی به صورت فاکتوریل با شش سطح دما ( 5، 10، 15، 20، 25، 30) بر حسب درجه سانتی گراد و هفت سطح تنش شوری ...
بیشتر
در بسیاری از مطالعات خواص دارویی و تأثیر انیسون بر ساز و کارهای فعالیت بدن به اثبات رسیده است. . تنش شوری از تنش های غیر زنده مهم است که اثرات زیانباری بر جوانه زنی بذرها دارد. به منظور بررسی تأثیر دما بر جوانهزنی گیاه انیسون تحت تنش شوری آزمایشی به صورت فاکتوریل با شش سطح دما ( 5، 10، 15، 20، 25، 30) بر حسب درجه سانتی گراد و هفت سطح تنش شوری شامل (صفر، 2-، 4-،6-، 8-،10-، 12 - بار) از کلرید سدیم انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی ، زمان تا 50 درصد جوانهزنی و زمان تا 90 درصد جوانهزنی بهطور معنیداری تحت تاثیر شوری، دما و اثر متقابل آنها قرار گرفت. افزایش سطوح شوری به طور معنیداری باعث کاهش همه صفات مورد مطالعه شد. در دمای کمتر از دمای 10 درجه سانتیگراد (5 درجه سانتی گراد)، درصد جوانهزنی به طور معنیداری پایین بود. با توجه به اینکه مشکل شوری در مناطقی است که مشکل دمای بالا هم دارند بر اساس نتایج بدست آمده مشخص شد که بذر انیسون به شوری و گرما حساس می باشد.
لیلا مرادی؛ رئوف سید شریفی
چکیده
بهمنظور بررسی تاثیر باکتریهای محرک رشد و تنش شوری بر مؤلفههای جوانهزنی و محتوای سدیم و پتاسیم چاودار، دو آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و بلوک های کامل تصادفی در آزمایشگاه و گلخانهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1395 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل شوری در چهار سطح (عدم اعمال شوری به ...
بیشتر
بهمنظور بررسی تاثیر باکتریهای محرک رشد و تنش شوری بر مؤلفههای جوانهزنی و محتوای سدیم و پتاسیم چاودار، دو آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و بلوک های کامل تصادفی در آزمایشگاه و گلخانهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1395 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل شوری در چهار سطح (عدم اعمال شوری به عنوان شاهد و شوری 25، 50 و 75 میلی مولار) با نمک NaCl و تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد در چهار سطح (عدم تلقیح بذر به عنوان شاهد، تلقیح بذر با سودموناس، آزوسپریلیوم و کاربرد توام سودموناس و آزوسپریلیوم) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین میزان مولفههای جوانهزنی (همچون طول ریشهچه، طول ساقهچه، وزن خشک ریشهچه و ساقهچه، درصد و یکنواختی جوانهزنی) در کاربرد توام سودموناس و آزوسپریلیوم و عدم اعمال شوری و کمترین آنها در شوری 75 میلیمولار و عدم تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد بدست آمد. با افزایش شوری خاک، نسبت پتاسیم به سدیم در ریشه و اندام های هوایی کاهش یافت و این حالت در تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشدی روند معکوسی داشت. حداکثر نسبت سدیم به پتاسیم در بالاترین سطح شوری و در حالت عدم تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد و کمترین آن در پایینترین سطح شوری و تلقیح بذر با ازوسپریلوم و سودوموناس بدست آمد. به نظر میرسد کاربرد باکتری های محرک رشد میتواند به عنوان یک روش مناسب برای افزایش نسبت پتاسیم به سدیم، بهبود مولفههای جوانهزنی و رشد گیاهچه چاودار، تحت شرایط شوری باشد.
