رامین سلطانی؛ جعفر اصغری؛ عنایت رضوانی؛ بابک ربیعی
چکیده
براساس پرسشهای مطرحشده درباره افت کیفیت بذر ذرت در منطقه مغان بخصوص کارکرد و مدیریت خشککنهای بذر، آزمایشی بهمنظور آسیبشناسی مدیریت خشککنها بر کیفیت بذر انجام شد. بههمین منظور در سال 1397 تعداد 24 نمونه بذر ذرت رقم 704 در دو مرحله از نه ایستگاه فراوری بذر تهیه شد. در زمان نمونهبرداری، خصوصیات فیزیکی خشککنها از قبیل ساختار ...
بیشتر
براساس پرسشهای مطرحشده درباره افت کیفیت بذر ذرت در منطقه مغان بخصوص کارکرد و مدیریت خشککنهای بذر، آزمایشی بهمنظور آسیبشناسی مدیریت خشککنها بر کیفیت بذر انجام شد. بههمین منظور در سال 1397 تعداد 24 نمونه بذر ذرت رقم 704 در دو مرحله از نه ایستگاه فراوری بذر تهیه شد. در زمان نمونهبرداری، خصوصیات فیزیکی خشککنها از قبیل ساختار فیزیکی، منبع انرژی و ... در هر ایستگاه یادداشت شد. 12 بلال از محموله حملشده از مزرعه و قبل از ورود به خشککن (تیمار یک) و 12 بلال خشکشده همان محموله (تیمار دو) بهصورت تصادفی برداشت و در آزمایشگاه ملی کیفیت بذر آزمون شدند. علاوه بر آزمونهای آزمایشگاهی تعیین قوه نامیه و قدرت بذر، نمونهها در مزرعه در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار کشت گردید و آزمونهای مزرعهای اندازهگیری درصد و سرعت ظهور، وزن خشک و ارتفاع گیاهچه در مرحله هشت برگی بر روی تیمارها انجام شد. براساس نتایج تفاوت معنیداری بین زمان نمونهبرداری قبل و بعد از خشک کردن وجود ندارد. اثر متقابل ایستگاه فراوری و زمان نمونهبرداری، به جز دو ایستگاه، روی شاخصهای کیفیت بذر تفاوت معنیدار نداشت. در ایستگاههای نمونهبرداریشده، بلالها با رطوبت 29-25% برداشت و در دمای ℃35-32 هوادهی شده و پس از رسیدن میانگین رطوبت توده به حدود 20%، دمای خشککن تا ℃38 افزایش یافت. براساس نتایج، نحوه کارکرد خشککنها نقش حداقلی در وارد شدن آسیب بر بذر و کاهش کیفیت بذر داشته و با توجه به قوه نامیه پایین بذور تولید شده، عوامل دیگری ازجمله مدیریت مزارع بر کاهش کیفیت بذور ذرت موثرند.
