علی عبادی؛ فاطمه احمدنیا
چکیده
یکی از مهمترین عوامل محدودکننده جوانهزنی بذر لوبیا چشم بلبلی (Vigna unguiculata subsp. unguiculata) تنش خشکی است. این تحقیق با هدف بررسی پیش‌تیمار بذر با نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم (TiO2) در شرایط تنش خشکی، به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل پیش‌تیمار بذر با نانوذرات TiO2 (صفر، 25 و 50 میلی‌گرم در لیتر) و تنش خشکی ...
بیشتر
یکی از مهمترین عوامل محدودکننده جوانهزنی بذر لوبیا چشم بلبلی (Vigna unguiculata subsp. unguiculata) تنش خشکی است. این تحقیق با هدف بررسی پیش‌تیمار بذر با نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم (TiO2) در شرایط تنش خشکی، به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل پیش‌تیمار بذر با نانوذرات TiO2 (صفر، 25 و 50 میلی‌گرم در لیتر) و تنش خشکی (صفر، 025/0-، 050/0-، 075/0- و 1/0- مگاپاسگال با استفاده از پلی‌اتیلن‌گلایکول 6000) بود. نتایج نشان داد که پیک‌های جذبی پهن در ناحیه cm-1 800-500 و cm-1 3600-3200 مربوط به ارتعاشات کششی گروه‌های Ti-O-Ti و O-H بودند. نانوذرات TiO2 شکل کروی داشتند. افزایش تنش خشکی به طور قابل توجهی درصد جوانهزنی و شاخص‌های طولی و وزنی را کاهش داد. کمترین درصد جوانهزنی بذر در پتانسیل اسمزی 1/0- مگاپاسگال ثبت شد که در مقایسه با شاهد 83 درصد کاهش یافت. پیش‌تیمار بذر با غلظت‌های 25 و 50 میلی‌گرم در لیتر TiO2 تفاوت معنی‌داری در افزایش جوانهزنی بذر نداشت، با این حال غلظت 50 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات TiO2 اثر منفی بر ویژگی‌های جوانهزنی بذر داشت. پیش‌تیمار با غلظت 25 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات TiO2 سبب افزایش 15 درصدی طول ساقه‌چه شد. همچنین شاخص بنیه بذر در این غلظت در تمام سطوح تنش خشکی افزایش یافت. فعالیت آنزیم کاتالاز و محتوی پرولین در پتانسیل اسمزی 1/0- مگاپاسگال در مقایسه با شاهد به‌ترتیب 18 و 56 درصد افزایش یافت. نتایج نشان‌دهنده اثر وابسته به غلظت نانوذرات TiO2 در بهبود جوانهزنی و شاخص‌های طولی و وزنی گیاهچه لوبیا چشم بلبلی بود.
زینب صبوحی صابونی؛ رضا توکل افشاری؛ قربانعلی اسدی
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی تاثیر پوشش‌دار کردن بذر کاملینا بر خصوصیات جوانهزنی در شرایط تنش شوری انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. اسید هیومیک، پلیمر، عناصر میکرو، جیبرلیک اسید، ترکیب اسید هیومیک با پلیمر، ترکیب اسید هیومیک و پلیمر و عناصر میکرو، ترکیب اسید هیومیک و پلیمر و عناصر میکرو ...
بیشتر
این تحقیق به منظور بررسی تاثیر پوشش‌دار کردن بذر کاملینا بر خصوصیات جوانهزنی در شرایط تنش شوری انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. اسید هیومیک، پلیمر، عناصر میکرو، جیبرلیک اسید، ترکیب اسید هیومیک با پلیمر، ترکیب اسید هیومیک و پلیمر و عناصر میکرو، ترکیب اسید هیومیک و پلیمر و عناصر میکرو و جیبرلیک اسید برای پوشش مورد استفاده قرار گرفت. سطوح تنش در چهار سطح (صفر) شاهد، 150، 180، 210 میلی‌مولار اعمال گردید. صفات مورد بررسی شامل درصد و سرعت جوانهزنی، طول ریشه‌چه و ساقه‌چه، طول و وزن خشک گیاهچه در آزمایشگاه بودند. نتایج نشان داد که پوشش پلیمر، ترکیب اسید هیومیک با پلیمر، جیبرلیک اسید در سطوح تنش متوسط و شدید برخی از خصوصیات مختلف جوانه زنی را افزایش داده و برای این سطوح تنش مناسب بودند. پوشش پلیمر در تنش شوری 150 و 180 باعث افزایش طول گیاهچه (36/48 درصد، 32/19 درصد) و وزن خشک (80/95 درصد، 75 درصد) نسبت به شاهد شد وهمپنین ترکیب پوشش پلیمر با اسید هیومیک سبب افزایش طول گیاهچه (34/35 درصد، 28/45 درصد) و وزن خشک گیاهچه (69/23 درصد، 87/50 درصد) شد و پوشش جیبرلیک اسید در تنش شوری 210 میلی‌مولار نسبت به شاهد باعث افزایش 84/17 درصدی طول گیاهچه و افزایش 60/62 درصدی ماده خشک شد. به طور کلی پوشش پلیمر و ترکیب پلیمر با اسید هیومیک و جیبرلیک اسید در تنش شوری 150، 180 و 210 میلی مولار، باعث افزایش طول گیاهچه و وزن خشک نسبت به شاهد شد.
الناز چراغی طاقوستانی؛ یوسف سهرابی؛ هدیه بدخشان
چکیده
پرایمینگ بذر، راهکاری است که موجب افزایش سرعت و یکنواختی جوانهزنی بذر می‌شود. به‌منظور بررسی تأثیر پرایمینگ بذر بر خصوصیات جوانهزنی بذر گیاه بالنگوی سیاه، دو نوبت آزمایش به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان در سال 1400 انجام شد. فاکتورهای آزمایش عبارت بودند از پرایمینگ بذر (پرایمینگ ...
بیشتر
پرایمینگ بذر، راهکاری است که موجب افزایش سرعت و یکنواختی جوانهزنی بذر می‌شود. به‌منظور بررسی تأثیر پرایمینگ بذر بر خصوصیات جوانهزنی بذر گیاه بالنگوی سیاه، دو نوبت آزمایش به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان در سال 1400 انجام شد. فاکتورهای آزمایش عبارت بودند از پرایمینگ بذر (پرایمینگ با اکسین، جیبرلیک اسید، سالیسیلیک اسید، اسید آسکوربیک، سولفات روی آبدار و شاهد، و سطوح آبیاری (100، 70 و 40 درصد ظرفیت زراعی خاک). در این آزمایشات، گیاهان حاصل از بذرهای پرایم شده تحت رژیم‌های متفاوت آبیاری پرورش یافتند و بذرهای حاصل از آنها به لحاظ صفات مرتبط با جوانهزنی ارزیابی شدند. در بذور حاصل از هر دو نوبت آزمایش، نتایج نشان داد که بیشترین درصد (67/96 درصد) و سرعت جوانهزنی (22/14) و وزن خشک گیاهچه (117/0 گرم) در بذر پرایم‌شده با جیبرلیک اسید تحت تیمار آبیاری کامل به دست آمد. در شرایط تنش کم‌آبی، درصد جوانهزنی بذرهای حاصل از تیمار پرایمینگ با اکسین و سولفات روی به ترتیب در آزمایش نوبت اول 89/88 و 6/88 درصد و در آزمایش نوبت دوم 4/85 و 8/85 درصد بود که جوانهزنی بذرها را به ترتیب معادل 83/5 و 5/5 درصد و 3/1 و 8/1 درصد نسبت به شاهد افزایش دادند. استنباط می‌شود برخی روش‌های پرایمینگ از جمله جیبرلیک اسید، اکسین و سولفات روی بیش از سایر موارد بر صفاتی مانند درصد و سرعت جوانهزنی و وزن خشک گیاهچه موثر واقع شد، هر‌‌چند عوامل محیطی در زمان نمو گیاه مادری می‌تواند اثرات پرایمینگ بذر را کاهش دهد.
هانیه سعادت؛ محمد صدقی
چکیده
به‌منظور بررسی اثر پرایمینگ با جیبرلین برخصوصیات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهچه کینوا (Chenopodium quinoa Willd) رقم تیتیکاکا تحت تنش شوری آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1403 در دانشگاه محقق اردبیلی اجرا شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری (0، 150، 300 و 450 میلی‌مولار) و چهار سطح جیبرلین (0، 100، 150 و 200 پی‌پی‌ام) ...
بیشتر
به‌منظور بررسی اثر پرایمینگ با جیبرلین برخصوصیات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهچه کینوا (Chenopodium quinoa Willd) رقم تیتیکاکا تحت تنش شوری آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1403 در دانشگاه محقق اردبیلی اجرا شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری (0، 150، 300 و 450 میلی‌مولار) و چهار سطح جیبرلین (0، 100، 150 و 200 پی‌پی‌ام) بود. نتایج نشان داد که شوری شاخص‌های جوانهزنی را کاهش داد، ولی پرایمینگ بذر با جیبرلین این صفات را بهبود بخشید. بـیش‌تـرین وزن خشک گیاهچه، شاخص طولی و وزنی بنیه بذر در تیمار جیبرلین و بدون شوری مشاهده شد. محتوای کل پروتئین و میزان پتاسیم در تیمار با جیبرلین 200 پی‌پی‌ام و سطح بدون شوری نسبت به شاهد (آب مقطر) و شوری 450 میلی‌مولار به ترتیب در حدود 95 و 80 درصد افزایش نشان دادند. میزان سدیم و نسبت سدیم به پتاسیم نیز در پرایمینگ با غلظت 200 پی‌پی‌ام جیبرلین و بدون شوری به ترتیب در حدود 83 و 96 درصد نسبت به شاهد (آب مقطر) و شوری 450 میلی‌مولار کاهش داشت. حداکثر مقدار مالون دی‌آلدئید (083/23 نانومول بر گرم وزن تر) به تیمار شاهد (پرایمینگ آب مقطر) ارتباط داشت. با افزایش شوری میزان پرولین افزایش یافت، ولی کاربرد جیبرلین با غلظت 200 پی‌پی‌ام این صفت را 53 درصد نسبت به شاهد (پرایمینگ با آب مقطر) افزایش داد. درکل، استفاده از سطوح مختلف جیبرلین موجب تقویت فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی بذرهای ضعیف کینوا تحت تنش شوری شد و رشد گیاهچه را افزایش داد.
زهرا کرمی؛ علی مرادی؛ حجت اله لطیف منش؛ حمیدرضا بلوچی
چکیده
یکی از مهمترین مشکلات کاملینا در مناطق سردسیر، برخورد مرحله جوانهزنی بذر و استقرار با تنش سرما می‌باشد، استفاده از فناوری پرایمینگ بذر در این رابطه می‌تواند موثر باشد. با هدف بررسی تأثیر پرایمینگ و روش‌های خشک کردن بذر بر جوانهزنی و برخی صفات بیوشیمیایی کاملینا تحت دمای پایین پژوهشی در آزمایشگاه زراعت و ژنتیک دانشکده کشاورزی ...
بیشتر
یکی از مهمترین مشکلات کاملینا در مناطق سردسیر، برخورد مرحله جوانهزنی بذر و استقرار با تنش سرما می‌باشد، استفاده از فناوری پرایمینگ بذر در این رابطه می‌تواند موثر باشد. با هدف بررسی تأثیر پرایمینگ و روش‌های خشک کردن بذر بر جوانهزنی و برخی صفات بیوشیمیایی کاملینا تحت دمای پایین پژوهشی در آزمایشگاه زراعت و ژنتیک دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج طی سال‌های 1401-1400 انجام گردید. آزمایش به‌صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار انجام شد که پلات اصلی شامل دمای پایین در چهار سطح (5، 10، 15 و 20 درجه سلسیوس)، عامل فرعی شامل هورمون پرایمینگ با استفاده از هورمون‌های اسید سالیسیلیک (در چهار سطح 25/0، 5/0، 75/0و1 میلی‌مولار) و اسید جیبرلیک (در سه سطح 50، 100و150 میلی گرم برلیتر) و روش خشک کردن بذرهای پرایم شده در دو سطح (روش سریع و معمولی) انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده مشاهده گردید که روش خشک کردن و نیز پیش تیمار پرایمینگ توانست شاخص‌های بیوشیمیایی و جوانهزنی کاملینا را تحت تأثیر قرار دهد. در اغلب دماهای مورد بررسی پیش تیمار با اسید جیبرلیک با غلظت‌های 100 و 150 میلی‌گرم بر لیتر به همراه روش خشک کردن آهسته بیشترین میزان پرولین را داشتند وتوانستند باعث بهبود شاخص‌های جوانهزنی بذر کاملینا شوند. بیشترین تأثیرگذاری را در میان تیمارهای خشک کردن نیز روش خشک کردن معمولی (آهسته) داشت. بر اساس نتایج آزمایش می‌توان اظهار داشت به‌کارگیری پیش تیمار با هورمون ضمن بهبود ویژگی‌های فیزیکی بذر کاملینا به جوانهزنی در شرایط بهینه و دمای پایین کمک می‌نماید.
محمدرضا شاهپسند؛ مریم محمودی؛ جواد قاسمی؛ حسن علیپور
چکیده
توسـعه فناوری در بخش کشاورزی به عنـوان رویکرد جدیدی به منظور مواجهه با تغییرات اقلیمی و همچنین افزایش کمیت و کیفیت محصولات کشاورزی به شمار می‌رود. اجرای موفقیت‌آمیز پروژه‌های توسعه فناوری در بخش کشاورزی وابستگی شـدیدی بـه سطوح آمادگی فناوری و سطوح آمادگی بازار دارد. هدف اصلی این پژوهش، سنجش سطح آمادگی فناوری و همچنین سطح آمادگی ...
بیشتر
توسـعه فناوری در بخش کشاورزی به عنـوان رویکرد جدیدی به منظور مواجهه با تغییرات اقلیمی و همچنین افزایش کمیت و کیفیت محصولات کشاورزی به شمار می‌رود. اجرای موفقیت‌آمیز پروژه‌های توسعه فناوری در بخش کشاورزی وابستگی شـدیدی بـه سطوح آمادگی فناوری و سطوح آمادگی بازار دارد. هدف اصلی این پژوهش، سنجش سطح آمادگی فناوری و همچنین سطح آمادگی بازار فناوری پوشش‌دار کردن (کوتینگ) بذور محصولات زراعی (فاز 1 غلات) است، که بر اساس شاخص‌های فنی تدوین شده، به عنوان فناوری منتخب حوزه زراعی از بین 118 فناوری قابل تجاری سازی ارائه شده توسط سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی انتخاب شد. این تحقیق از نـوع توصیفی-پیمایشی است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها در این مطالعه پرسشنامه بود. جامعه آماری این مطالعه کلیه اعضای هیات علمی و محققانی بودند که در تولید فناوری مورد بررسی نقش داشتند. این افراد به شیوه تمام‌شماری مورد بررسی قرار گرفتند. برای سنجش پایایی یا قابلیت اعتماد پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ بهره‌گیری شد که اعداد محاسبه شده قابلیت پایایی مناسبی را نشان داد. اعتبار محتوایی این پرسشنامه توسط صاحبنظران و چند نفر از افـراد مطلـع و متخصص از جمله اساتید دانشگاه‌های معتبر در حوزه ترویج و آموزش کشاورزی مورد تأیید قرار گرفت. نتایج نشان داد که فناوری پوشش‌دار کردن بذور محصولات زراعی (فاز غلات) به لحاظ میزان آمادگی فناوری سطوح یک تا هشت مقیاس آمادگی فناوری و همچنین سطوح یک تا هفت آمادگی بازار را با میزان آمادگی بالایی طی کرده است و ورود آن به بازار با ریسک شکست فناوری و ریسک شکست بازار مواجه نخواهد شد.
